مسجد چهل ستون دهدشت : بنای مسجد چهل ستون (امام حسين(ع)) نیز در شمال بافت تاريخي دهدشت و احتمالا در محل يكي از دروازههاي اصلي ورودي شهر ساخته شده است. در كنار مسجد مجموعهاي شامل حمام، كاروانسرا و 2 امامزاده واقع شده است. ورودي به مسجد در ضلع شمال غرب بنا بوده كه اكنون با ديواري جديدالاحداث مسدود شده است. بنا شامل شبستان و حياط بزرگي بوده كه شبستان آن روي سه رديف هشتتايي ستون برپا بوده كه اكنون روي اين ستونها، كار احداث مسجدي جديد آغاز شد كه هنوز تكميل نشده است.
مسجد جامع دهدشت : مسجد جامع دهدشت در شرق بافت تاريخي دهدشت و به فاصله اندكي از امامزاده معصوم(ع) واقع شده است . بنا از آثار شهر دوره اسلامي و صفوي دهدشت است كه در دو طبقه و به ابعاد 55/27×50/33 متر ساخته شده است . بنا شامل شبستان ، حياط مركزي ، وضوخانه و اتاقهاي كوچكي در مجاورت ورودي ضلع شرقي براي احتمالا آبدارخانهها و مراسمها است . بنا داراي دو ورودي ، يكي ورودي عمومي در ضلع شرقي براي عموم نمازگزاران و ديگري ورودي كوچكي در ضلع جنوب غربي كه به شبستان باز ميشده و احتمالاً براي عبور و مرور امام جماعت مسجد تعبيه شده ، است . هر دو ورودي با سنگهاي بزرگ لاشهاي به صورت پلكاني ساخته شدهاند . شبستان داراي 14 رديف ستون بزرگ پافيلي بوده كه وزن طبقه دوم را نيز تحمل ميكرده است . دو ورودي پلكاني در دو سمت جنوبي و شمالي مسجد - ابتداي شبستان- ارتباط شبستان با طبقه اول مسجد كه احتمالاً به زنان اختصاص داشت را برقرار ميكرد . محراب با سنگ و گچ كار شده و فعلا داراي تزيينات خاصي نيست كه ممكن است تخريب شده باشد . در دو ضلع شمالي و جنوبي حياط آثار ته ستونهايي ديده ميشود كه احتمالاً دالاني دور اين دو ضلع كشيده شده بود . بنا در سال 1377 به طور كامل خاكبرداري شده و در سالهاي 80-79 نيز كارهاي تعميراتي آن به شكل اضطراري صورت گرفت . مسجد مورك نیز در ضلع جنوب غرب بافت تاريخي دهدشت و به فاصله 150 متري جنوب كاروانسرا واقع شده است . مسجد از جمله آثار دوره اسلامي و صفوي دهدشت است . بنا شامل حياط ، شبستان و بخش وضوخانه است .
آتشکده خيرآباد : اين اثر تاريخي در سمت راست جاده دهدشت ـ بهبهان و در يک کيلومتري شمال روستاي «دهوه» خيرآباد و در طرف چپ رودخانه خيرآباد واقع شده که به دوره ساساني مربوط است . اين بنا که به چهارطاقي يا آتشکده خيرآباد شهرت دارد ، ساختماني است مربع شکل با اضلاع متساوي 11 متر که با استفاده از گچ و لاشه سنگ ساخته شده است . اين بناي تاريخي در چهارطرفاصلي داراي چهار طاق است که بر روي چهار پايه ساخته شده و بر فراز آن گنبدي وجود داشت که اکنون ديگر نيست . اين آتشکده يکي از قديميترين و معروفترين آتشکدههاي اين منطقه و واجد ارزشهاي تاريخي و نيز زيارتگاهي براي زرتشتيان ميباشد .
آتشکدههاي گل سرخدان : اين سه آتشکده هر يک به فاصله 50 متري ديگر بنا شده است . "مقدسي" از اين آتشکدهها با نام " کتيبه المجوس" يا " آتشکده آتشپرستان" نام ميبرد . اين بناها در پاي کوه گچي تيزنگ واقع شدهاند و ظاهر بناها خصوصاً گچبريهاي داخل آنها ، نشانگر اهميت آتشکدهها در نزد مردم باستان ايران بوده است . مرم محلي اين سه گنبد را سه گنبدان مينامند .
مسجد چهل ستون دهدشت : بنای مسجد چهل ستون (امام حسين(ع)) نیز در شمال بافت تاريخي دهدشت و احتمالا در محل يكي از دروازههاي اصلي ورودي شهر ساخته شده است. در كنار مسجد مجموعهاي شامل حمام، كاروانسرا و 2 امامزاده واقع شده است. ورودي به مسجد در ضلع شمال غرب بنا بوده كه اكنون با ديواري جديدالاحداث مسدود شده است. بنا شامل شبستان و حياط بزرگي بوده كه شبستان آن روي سه رديف هشتتايي ستون برپا بوده كه اكنون روي اين ستونها، كار احداث مسجدي جديد آغاز شد كه هنوز تكميل نشده است.
مسجد جامع دهدشت : مسجد جامع دهدشت در شرق بافت تاريخي دهدشت و به فاصله اندكي از امامزاده معصوم(ع) واقع شده است . بنا از آثار شهر دوره اسلامي و صفوي دهدشت است كه در دو طبقه و به ابعاد 55/27×50/33 متر ساخته شده است . بنا شامل شبستان ، حياط مركزي ، وضوخانه و اتاقهاي كوچكي در مجاورت ورودي ضلع شرقي براي احتمالا آبدارخانهها و مراسمها است . بنا داراي دو ورودي ، يكي ورودي عمومي در ضلع شرقي براي عموم نمازگزاران و ديگري ورودي كوچكي در ضلع جنوب غربي كه به شبستان باز ميشده و احتمالاً براي عبور و مرور امام جماعت مسجد تعبيه شده ، است . هر دو ورودي با سنگهاي بزرگ لاشهاي به صورت پلكاني ساخته شدهاند . شبستان داراي 14 رديف ستون بزرگ پافيلي بوده كه وزن طبقه دوم را نيز تحمل ميكرده است . دو ورودي پلكاني در دو سمت جنوبي و شمالي مسجد - ابتداي شبستان- ارتباط شبستان با طبقه اول مسجد كه احتمالاً به زنان اختصاص داشت را برقرار ميكرد . محراب با سنگ و گچ كار شده و فعلا داراي تزيينات خاصي نيست كه ممكن است تخريب شده باشد . در دو ضلع شمالي و جنوبي حياط آثار ته ستونهايي ديده ميشود كه احتمالاً دالاني دور اين دو ضلع كشيده شده بود . بنا در سال 1377 به طور كامل خاكبرداري شده و در سالهاي 80-79 نيز كارهاي تعميراتي آن به شكل اضطراري صورت گرفت . مسجد مورك نیز در ضلع جنوب غرب بافت تاريخي دهدشت و به فاصله 150 متري جنوب كاروانسرا واقع شده است . مسجد از جمله آثار دوره اسلامي و صفوي دهدشت است . بنا شامل حياط ، شبستان و بخش وضوخانه است .
آتشکده خيرآباد : اين اثر تاريخي در سمت راست جاده دهدشت ـ بهبهان و در يک کيلومتري شمال روستاي «دهوه» خيرآباد و در طرف چپ رودخانه خيرآباد واقع شده که به دوره ساساني مربوط است . اين بنا که به چهارطاقي يا آتشکده خيرآباد شهرت دارد ، ساختماني است مربع شکل با اضلاع متساوي 11 متر که با استفاده از گچ و لاشه سنگ ساخته شده است . اين بناي تاريخي در چهارطرفاصلي داراي چهار طاق است که بر روي چهار پايه ساخته شده و بر فراز آن گنبدي وجود داشت که اکنون ديگر نيست . اين آتشکده يکي از قديميترين و معروفترين آتشکدههاي اين منطقه و واجد ارزشهاي تاريخي و نيز زيارتگاهي براي زرتشتيان ميباشد .
آتشکدههاي گل سرخدان : اين سه آتشکده هر يک به فاصله 50 متري ديگر بنا شده است . "مقدسي" از اين آتشکدهها با نام " کتيبه المجوس" يا " آتشکده آتشپرستان" نام ميبرد . اين بناها در پاي کوه گچي تيزنگ واقع شدهاند و ظاهر بناها خصوصاً گچبريهاي داخل آنها ، نشانگر اهميت آتشکدهها در نزد مردم باستان ايران بوده است . مرم محلي اين سه گنبد را سه گنبدان مينامند .